Scheidsrechter in de spotlight: Jan Roele

In 1975 ben ik in Holten komen wonen. Mijn collega Jan Kurz wilde dat ik bij Holten kwam voetballen en mijn buurman Jante Traanman wilde dat ik bij Blauw Wit kwam .
Ik koos voor Holten en daar heb ik nooit spijt van gehad. Vooral nu ik op de Kol woon en binnen 5 minuten op het veld sta. Ik speelde de eerste jaren in het zesde. Ik ben nooit een goede voetballer geweest, want het ontbeerde me aan een goede techniek.
Wel kon ik hard lopen, dus een buitenpositie lag voor de hand. Toen de snelheid terug liep wilde ik stoppen op mijn 44 ste. De club vroeg me om te gaan fluiten. Samen met Jan Peter van de Berg en Rudi Drenth gingen we in Nijverdal een scheidsrechterscursus volgen. We zijn alle drie geslaagd en alleen Rudi heeft op hoger niveau de fluit gehanteerd. Ik wilde met een druk gezin alleen zaterdagmorgen fluiten en zo kwam ik bij de jeugd terecht. Ik fluit dus ongeveer 28 jaar met plezier. Met de kleinere jongens kun je nog wat dollen en hebben ze niet meteen weer de mond los bij een in hun ogen foute beslissing. Hands is hands zeggen ze dan, maar ik
fluit niet voor iedere handsbal.

Twee leuke anekdotes kan ik me nog herinneren.
1. Bij de toss vraag ik altijd even wat de C betekend op de arm van de aanvoerder en dat ze elkaar de hand moeten schudden en elkaar een prettige wedstrijd wensen. Het was augustus en ik zeg tegen de aanvoerder: we wensen elkaar nu een .......  Hij kijkt me verschrikt aan en zegt Kerstdagen?
2. Bij een wedstrijd tegen Excelsior staat een verdediger van Excelsior net iets te lang dromerig voor zich uit te staren. Na vier minuten was het niet anders. Ik leg het spel stil en loop naar hem toe of hij zich wel goed voelde..
Hij schrikt overeind en zegt: voel jij je wel goed! Achteraf begreep ik dat hij van zijn ouders op voetballen moest,  maar zelf er weinig zin in had.
Tegenwoordig fluit ik dus O8 t/m O12. Bij een gelijkopgaande strijd is het fluiten dus echt leuk, maar als de verschillen te groot worden is er niet veel aan.
Je moet als scheids resoluut overkomen en kort op een opmerking ingaan. De fluitist beslist. Ik ben ook van mening dat je niet te jonge spelers wedstrijden O10 en hoger moet laten fluiten. Je moet kunnen omgaan met kritiek en anders niet doen. Helaas zijn er te weinig fluitisten dus dan krijg je problemen met te jonge fluitisten.

Nog een aantal tips:
De huidige veldjes worden gemarkeerd door pionnetjes. Doe het met een lint of geef de belijning aan met een andere kleur. O11 en O12 kunnen best op een half veld voetballen.

Hoe lang ik nog doorga?? Ik ben nu 72. Door een verrekte enkelband loop ik niet meer hard, dus een heel veld is niet geschikt voor mij. In de winter zou ik het liefst niet willen fluiten, want je komt versteend thuis. In de zomer vind ik het prima, maar als er voldoende vrijwilligers willen fluiten, stop ik.

Waarom ik doorga? Ik vind het belangrijk dat jongeren aan sport doen en dan heb je begeleiding nodig. Verder kom ik nauwelijks in de kantine, want ik ga na het fluiten weer snel naar huis. Ik ben geen verenigingsmens.